Zaloguj się. Nie masz jeszcze konta? Rejestracja »


Piotr Kaczkowski przedstawia „Minimax II”

No i stało się. Oto przed Twoje oczy, drogi czytelniku trafiła recenzja drugiej płyty z cyklu Minimax. Recenzję pierwszej odnajdziesz w tym serwisie, oraz w czerwcowym numerze RockMagazynu. Jeśli jeszcze jej nie czytałeś, to czym prędzej to uczyń, poznawszy uprzednio poniższy tekst.

Tym razem tylko półtora roku dzieliło słowo od ciała. Półtora roku zajęło Piotrowi Kaczkowskiemu ułożenie listy, zgranie z oryginalnych taśm - matek i skompletowanie istniejących okładek dla 17 utworów, zamieszczonych na tym wydawnictwie. Podobnie jak poprzednim razem, również i tu ponad 70 minut muzyki (w tym przypadku 75 minut i 57 sekund) jest poświęcone rzadkim, a trudnym do zdobycia utworom, które znalazły swoje miejsca w sercach słuchaczy, słuchających audycji 'MiniMax - niegdyś Minimum Słów, dziś Biuro Utworów Znalezionych. Rzeczywiście. Te utwory można tak określić.

Inner Secrets Eddiego Jobsona to otwierający płytę przepiękny, instrumentalny utwór. W oryginalnej wersji zawarty na albumie Theme of Secrets z 1985 roku. Utwór delikatny, owiewający kojącą atmosferą każdy kąt pokoju. Warto wspomnieć, że cały album został nagrany przy użyciu jednego instrumentu (Synclavier Music Computer).

Trzeci utwór The Boy on the Bridge został nagrany przez wszechstronnego muzyka Chaza Jankela [wokalista, perkusista, gitarzysta, klawiszowiec, autor tekstów i muzyki]. Jego solowe projekty lat 80 przeszły bez echa, za wyjątkiem gitarowego "Koncertu Jankiela" z roku 1985 (płyta Looking At you).

Następny utwór poza niezwykle oryginalnym rytmem i brzmieniem ma jeszcze jedną cechę, dla której warto o nim wspomnieć. Został nagrany przez zespół Niko Papathanassiou [perkusja, klawisze], brata Vangelisa, noszący nazwę Chrisma. Lola i jej macierzysty album Chinese Restaurant (1977) zdobyły jedynie umiarkowaną popularność we Włoszech. Ale ze względu na twórcę warto o niej wspomnieć.
Idąc dalej, napotykamy Zespół Adwokacki Dyskrecja i ich utwór Blaszany Parowiec (1984) to jeden z tych utworów, które nigdy wcześniej nie były dostępne na żadnej kasecie, ani płycie CD. Zespół był dawniej związany z Programem Trzecim, dla którego zrealizował blisko 100 programów kabaretowych, każdy z premierowymi piosenkami.

Następne Don't Leave autorstwa szkockiego artysty Momus (od greckiego boga krytyki), a właściwie Nicolasa Curie. Po skończeniu studiów (literaturoznawstwo, 1984) przeniósł się on do Londynu, gdzie nagrał piętnaście płyt, w tym jedną (1986) w całości z utworami Jacquesa Brela. Z niej właśnie Don't Leave. W oryginale Ne me quitte pas.

Cockney Rebel to grupa, której jeden z moich redakcyjnych kolegów poświęcił wcale obszerny artykuł (RockMagazyn 6/2002). A na MiniMax II umieszczone jest nagranie, stanowiące pierwszy singiel grupy. Jest to pełna, oryginalna wersja prosto z taśmy - matki. Kompozycja niemalże symfoniczna. Nic więc dziwnego, że Sebastian (1973), bo tak właśnie nazywa się to cudo został swoistym hymnem Cockney Rebel.

Drugi polski utwór, po raz pierwszy wydany na płycie CD (mimo nagraniu teledysku) to Spojrzeć zza krat (1982) grupy Stratus. Kaczor dostał ten utwór od pewnego kierowcy ciężarówki, który postanowił wypromować swój własny zespół. Z powodzeniem, bo Spojrzeć zza krat zawędrowało nawet na Listę Przebojów z osiągnięciem 18 miejsca (50 notowanie; 02.04.1983).

W dalszej wędrówce 'minimaxowym szlakiem', napotykamy utwór, który nie bardzo wiadomo, jak zaklasyfikować. Według niektórych 'awangardowe reggae', według innych 'funk i metal'. The Maffia i jej Hallelujah (1984). Zespół, który pojawił się na scenie muzycznej równie szybko, jak z niej zniknął. A Hallelujah to jedyny utwór nagrany bez lidera, Marka Stewarta.

Sisters of Mercy i This Corrosion (1987) to druga płyta zespołu, który aby być zauważonym, sam założył wytwórnię płytową i zaczął wydawać płyty. Opłaciło się, bo po jakimś czasie podpisał międzynarodową umowę.

Max Q i jego Concrete to jednorazowy duet, jaki tworzyli, nieżyjący już, Michael Hutchence (INXS) i Ian 'Ollie' Olsen. Utwór z 1989 roku. Magiczny.

Mistrz gitary Gary Moore, do spółki z Philem Lynottem (Thin Lizzy) napisali piękny utwór. Linia melodyczna przyszła Gary'emu do głowy podczas jazdy autobusem, kiedy wracał z koncertu. Potem liryki dopisał Phil i powstało Parisienne Walkways. Tu w koncertowej wersji, śpiewanej przez autora tekstu, który zupełnie przez przypadek znalazł się za kulisami, gdy Gary był przeziębiony. Przywołana na MiniMaxie wersja Paryżanki to wersja osiągalna tylko na małej (dosłownie - okładka 8 na 8 centymetrów) płytce pt. Empty Rooms (1985).

Zamykający płytę sygnał Biura Utworów Znalezionych to Cheerio Jethro Tull. Zaledwie niecała minutka, a tyle radości. W orginale zamyka płytę The Broadsword and the Beast (1982).

Michał Błaszczyk

Ocena recenzenta:
  • Ocena 4.5/5
Twoja ocena płyty:
    
  • Ocena 3/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
3/5 (1)
dodajdo

Komentarze

kynios

00:22, 05-05-2017 | zgłoś

A co się podziało z omówieniem drugiego utworu z płyty? Iście Stingowskiego kawałka U.K. - Rendezvous 6'02...??? Pozdrawiam!

Dodaj komentarzAby dodać komentarz musisz być zalogowany

Informacje o płycie

Data wydania:
6.6.2000

Wydawca:
Sonic

Lista utworów:

Eddie Jobson - Inner Secrets - 3:49
U.K. - Rendezvous - 6:02
Chaz Jankel - The Boy On The Bridge - 4:13
Charisma - Lola - 2:52
Kissing The Pink - The Last Fil:- 3:24
Zespół Adwokacki Dyskrecja - Blaszany parowiec - 3:17
Momus - Don't Leave - 3:35
Cockney Rebel - Sebastian - 6:55
Stratus - Spojrzeć zza krat - 4:32
To:Waits - In The Neighborhood - 3:06
Mark Stewart And The Maffia - Jerusale:- 3:36
The Maffia - Hallelujah - 2:49
Alien Sex Fiend - E.S.T. - Trip To The Moon - 4:28
The Sisters Of Mercy - The Corrosion - 10:54
Max Q - The Concrete - 5:12
Gary Moore / Phil Lynott: Parisienne Walkaways - live - 7:05
Jethro Tull - Cheerio - 0:58

Informacje o wykonawcy

Piotr Kaczkowski przedstawia

Inne recenzje tej płyty

» Piotr Kaczkowski przedstawia „Minimax II&rdquo
Ocena: 55555 (5)
Autor: Michał "Art" Wilczyński

Inne recenzje płyt wykonawcy

Piotr Kaczkowski przedstawia - Minimax PL
Piotr Kaczkowski przedstawia „Minimax PL&rdquo
Ocena: 44444 (4)
Autor: Michał Błaszczyk
Piotr Kaczkowski przedstawia - Minimax II
Piotr Kaczkowski przedstawia „Minimax II&rdquo
Ocena: 55555 (5)
Autor: Michał "Art" Wilczyński
Copyright © Rock Magazyn 2001-2020. Wszelkie prawa zastrzeżone.