Kiedy otrzymałem wiadomość z RockMagazynu, że do oceny trafi w moje ręce pierwszy solowy album słynnej Anneke van Giersbergen, postanowiłem przypomnieć sobie jej blask jakim emanowała w The Gathering. Muzyka niezwykle ciężka, mroczna, cmentarna, a jednocześnie melodyjna urzekała swoim pięknem. Do tego wysoki i bardzo przejrzysty wokal Anneke nadawał sensu każdej płycie, która opuszczała studio. Z zainteresowaniem, ale również z lekką niepewnością przyjąłem projekt "Air".

Trzynaście kompozycji zawartych na tym albumie tworzy opowieść o przeżyciach z przeszłości, o niespełnionych marzeniach i ukrytych gdzieś głęboko pragnieniach zwykłego człowieka. Niezwykle lirycznie opowiedziane refleksje wpływają na odbiór tego projektu. Może muzycznie nie jest to wybitne dzieło, ale wokalnie - brylant, który świeci nawet, gdy odtwarzacz jest wyłączony. Obawiałem się, że Anneke sama nie będzie w stanie stworzyć niczego ciekawego, bo zawsze będzie porównywalna z The Gathering. Jednak w moim przekonaniu jest inaczej. Choć na przykład w drugim utworze pod tytułem "Witnesses", wyraźnie słychać, że Holenderka nadal kocha gotycki, ciężki styl i czerpie z niego jak najwięcej, to reszta materiału prezentuje się w innym świetle. W większości spokojna, delikatna muzyka, momentami przyprawiona drastycznymi wstawkami (np. "You Are Nice!"), kreuje u odbiorcy nowy portret wpływowej w świecie grobowych dźwięków wokalistki. Odsłania przed nami ukrytą stronę duszy podmiotu lirycznego, którym zapewne jest sama Anneke van Giersbergen. Warstwa liryczna nie jest może poezją wysokich lotów, ale w połączeniu z melodią łapie słuchacza za serce.

Niech żałują ci wszyscy, którzy nie mieli okazji dryfować po nieskończonych przestworzach ?Powietrza?.

Teraz z pewnością nazwisko Anneke van Giersbergen będzie kojarzone nie tylko ze ?Zgromadzeniem? ale z... no właśnie, pomyślcie sami!

Powiem tylko tyle: jednokrotne przesłuchanie tej płyty nic nie wniesie. Skarb w niej ukryty, wymaga większego zaangażowania, jeżeli naprawdę chce być ujawniony.

P.S Najpiękniejszy jak dla mnie utwór to bajeczny "Come Wander With Me". Przy nim tak wolno płynie czas.