Zaloguj się. Nie masz jeszcze konta? Rejestracja »


Dire Straits „Love over Gold”

Płyta Love over Gold należy do jednej z moich ulubionych płyt. Po pierwsze dlatego, że należy do dzieł jednego z moich ulubionych zespołów, a po drugie, bo zawiera w sobie jedną z najpiękniejszych ballad, jakie kiedykolwiek słyszałem. Mimo, iż to tylko 41 minut muzyki, rozlokowanej w 5 utworach, warta jest opisania. Ale po kolei, najpierw o samej płycie.

Wydana 24 sierpnia 1982 roku stanowi czwartą (po Making Movies) płytę Dire Straits. Widać na niej wyraźne wpływy nowego klawiszowa - Alana Clarka, który choć po raz pierwszy zagrał w DS, odmienił go brzmieniowo i popchnął na drogę dynamicznego rozwoju. Pierwsza płyta, do której ręki w najmniejszym stopniu nie przyłożył David Knopfler. Jak już wspomniałem, zawiera w sobie aż pięć utworów, z których wszystkie warte są opisania.

I tak: płytę otwiera piękna Telegrach Road. Najdłuższa studyjna kompozycja DS. W piękny, gitarowy sposób opowiada historię pewnej drogi. Od pustkowia, do sześciopasmowej autostrady. Kompozycja na przemian: zwalnia, to znów przyspiesza. Dźwięki fortepianu (co prawda z syntezatora ;)) są tu równie ważne, co gitary. Kompozycja bardzo różnorodna, przepiękne solo w układzie: gitara - fortepian - gitara, dzielące utwór na dwie części. Wiele motywów z Telegraph road znajdzie odbicie w późniejszych kompozycjach Dire Straits. Na koniec piękne, długie (prawie 4 min.) solo, przeplatające się z dźwiękami fortepianu.
Następne Private Investigations to szczyt tego, jak można skomponować i zagrać balladę. Ascetyczna w formie kompozycja oparta na gitarze akustycznej, fortepianie i niemalże recytowanym tekście. Zagadkowa, tajemnicza, przeszywająca słuchacza dogłębnie. Słychać każde, najmniejsze potrącenie struny. Nagranie pełne dramatyzmu znakomicie oddaje to, co czuje bohater, poszukujący w szary, deszczowy dzień swojej ukochanej. Działa kojąco. Ma niesamowitą magię. Zwłaszcza w nocy.
Industrial Disease, to dynamiczny rock 'n' roll, otwierany przez syntezatorowe dźwięki, dominujące przez całość kompozycji. Chwila wytchnienia po Private Investigation. Wesoły kawałek, z humorystycznym tekstem, wywołujący uśmiech na twarzy.
Tytułowe Love over Gold to delikatna kompozycja, oparta na gitarze akustycznej i fortepianie. Stopniowo się rozwijająca, to znów wracająca do początkowej partii, ale poszerzonej o nowe instrumentarium, aż do zgrabnego solo gitarowego, które przechodzi w solo na cymbałkach (!), wyprowadzające nas z Love? i prowadzące do It never Rains. Lekkiego, dynamicznego, z dominującymi klawiszami. Ten motyw towarzyszy nam przez cały utwór. Pod koniec klasycznie, solo, które po raz kolejny uwidacznia niezwykły talent i precyzję gry Marka.

Tyle Love over Gold. Dla mnie płyta bardzo ważna, przede wszystkim ze względu na Private Investigations. Ponadto, Love over Gold jest znakomitym połączeniem tego, co DS stworzyło wcześniej, a tego, co stworzy później. Widać, ze nowy klawiszowiec miał duży wkład w brzmienie DS na tej płycie, a będzie mieć jeszcze większy w Brothers in Arms i póżniej, ale o tym kiedy indziej.

Michał Błaszczyk

Ocena recenzenta:
  • Ocena 4/5
Twoja ocena płyty:
    
  • Ocena 3/5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
3/5 (2)
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarzAby dodać komentarz musisz być zalogowany

Informacje o płycie

Data wydania:
24.9.1982

Wydawca:
Vertigo

Lista utworów:

Telegraph Road – 14:15
Private Investigations – 6:45
Industrial Disease – 5:49
Love over Gold – 6:16
It Never Rains – 7:54

Informacje o wykonawcy

Dire Straits

Inne recenzje tej płyty

» Dire Straits „Love over Gold&rdquo
Ocena: 55555 (5)
Autor: Jacek Podlewski

Inne recenzje płyt wykonawcy

Dire Straits - Alchemy
Dire Straits „Alchemy&rdquo
Ocena: 55555 (5)
Autor: Michał Błaszczyk
Dire Straits - Making Movies
Dire Straits „Making Movies&rdquo
Ocena: 4.54.54.54.54.5 (4.5)
Autor: Michał Błaszczyk
Dire Straits - Dire Straits
Dire Straits „Dire Straits&rdquo
Ocena: 3.53.53.53.53.5 (3.5)
Autor: Michał Błaszczyk
Copyright © Rock Magazyn 2001-2018. Wszelkie prawa zastrzeżone.