9 września tego roku występem poprzedzającym Alone był support rodzimej kapeli o chwytliwej, przekornej nazwie Te-Lie-Vision. Zespół w składzie: Marcin Reguła (bębny), Robert Horvath (bas), Marek Jabłoński (gitara) oraz Adam Czesny (wokal) zaprezentował publiczności autorskie utwory (m.in. "Czas pokaże", "Biesłan", "Homicide Drift") utrzymane przeważnie w stylistyce rapcorowej. Moją uwagę przykuła kompozycja "Hater". Pokusiłbym się o stwierdzenie, że jest to bez wątpienia najlepszy kawałek w dorobku tego młodego zespołu. Na dodatkową pochwałę zasługuje również gitarzysta Te-Lie-Vision. Ukryty pod maską chirurgiczną i ciemnymi okularami wyprawiał na gitarze takie rzeczy, że niejeden znany i doświadczony muzyk mógłby mu pozazdrościć umiejętności. Wziął on także gościnnie udział w koncercie Alone tego samego dnia, racząc nas nie raz szybkimi solówkami. Występ Te-Lie-Vision zakończył się coverem Prodigy - "Invaders Must Die" brzmiącym jak dla mnie lepiej niż oryginał.

Teraz przyszła kolej na gwiazdę wieczoru, czyli Alone. Zespół pojawił się na scenie ubrany w kolorowe, błyszczące kostiumy, z mocną charakteryzacją na twarzy. Koncert zaczął się utworem "Basic Law", który jako nowy materiał zapewne znajdzie się na drugim studyjnym krążku Alone. Ciężkie, gitarowe riffy przemieszane z dobitnym, głębokim brzmieniem basu i delikatną wokalizą idealnie oddawały to, co w muzyce łódzkiej kapeli jest najlepsze. Następnie panowie wykonali "Time Stop", gdzie czekało nas miłe urozmaicenie. Mianowicie, do melodyjnego głosu Flame'a dołączyły dwa żeńskie (Emila Kudra i Angelika Kłaczyńska). Kapela nie boi się eksperymentów, bawi się muzyką, a co najważniejsze czerpie z niej maksymalną radość, którą było widać na scenie od pierwszego do ostatniego utworu. Flame, jako frontman, utrzymywał kontakt z publicznością, a nawet rozdawał ze sceny darmowe zaproszenia na pizzę i bilety na kolejne koncerty Alone.

W dalszej części występu usłyszeliśmy "Watchful", "Replicate" oraz "Human Nature", w którym to na scenie pojawił się kolejny gość zespołu - Rafał Kubisiak, bardziej znany jako Rafcore. Oprócz starych kawałków mogliśmy usłyszeć także nowe kompozycje Alone takie jak "Soon", "Laundry", "Vision", czy też "Wap". Obydwie panie bardzo dobrze czuły się w roli chórków, a Rafcore co jakiś czas raczył nas zarówno ostrym rykiem jak i melodyjnymi frazami. Wrześniowy koncert zakończył się kompozycją "Nobody", po czym Alone na dobre zeszli ze sceny.

Z niecierpliwością czekałem na kolejny występ, który miał ukazać zespół w zupełnie nowym, subtelniejszym wydaniu. 20 października mogliśmy być świadkami pierwszego, akustycznego koncertu Alone. Już po samym wejściu do Wytwórni wiedziałem, że będzie magicznie. Scena została przystrojona małymi, iglastymi drzewkami i lampionami, a z sufitu zwisały kryształowe ozdoby tworząc przyjemny, kameralny nastrój. Tym razem obyło się bez supportu, lecz z Alone gościnnie wystąpił po raz drugi Marek Jabłoński, znany z Te-Lie-Vision. Panowie zaczęli z humorem, wykonując fragmenty klasycznych dzieł Chopina oraz Bacha przechodząc następnie do pierwszej własnej kompozycji tego wieczoru jaką była "Hidden Dream". Flame pojawił się na scenie wyłaniając się z publiczności i koncert zaczął się na dobre.

Nie zabrakło oczywiście starych utworów ("Fake", "Watchful", "For We Are Many", "Neither Am I"), które to możemy usłyszeć na pierwszym krążku Alone w o wiele cięższych aranżacjach. Przy wykonywaniu "Time Stop" zespół po raz kolejny zaskoczył słuchaczy. Tym razem na scenie pojawiła się Patrycja Malinowska, znana z finałowego występu w programie "Mam talent!". Swoją obecnością uraczyła nas jednak niezbyt długo. Po wspólnym zaśpiewaniu z Flame'em utworu "In The Dark" podziękowała łódzkiej publiczności i pozdrawiając, zeszła ze sceny przy akompaniamencie oklasków.

Kolejnym miłym akcentem w trakcie koncertu było wykonanie "Last Way". Jacek Strzelczyk, oprócz tego, że jest głównym kompozytorem utworów Alone, jest także multiinstrumentalistą, bo oprócz gitary i fortepianu, potrafi również pięknie frazować na saksofonie. Oprócz tego Flame zaprosił do wspólnego wykonania Justynę Martę Grodzką, wokalistkę, którą sami członkowie zespołu określają ich dobrym duchem i opiekunem. Swoim charyzmatycznym, oryginalnym wokalem bez wątpienia nadała całemu koncertowi nowej jakości. Po tym nadszedł czas na kolejną porcję nowego materiału. Alone zagrali w odmiennej aranżacji "Law Of Stone" oraz "Hate".

Flame w przerwach między utworami czarował publikę uśmiechem i humorem, opowiadając zabawne anegdoty z historii zespołu. Ostatnim kawałkiem znajdującym się na setliście był "We're All Possessed". Po tym panowie zeszli ze sceny, by powrócić na nią ponownie dając bis. I tu kolejne zaskoczenie. Po raz pierwszy mogliśmy usłyszeć "Time Stop" w wersji polskojęzycznej. Okazało się, że wokal Flame'a brzmi w rodzimej mowie równie dobrze, co po angielsku. Na zakończenie Alone wykonali instrumentalnie "Endless Path" schodząc pojedynczo ze sceny, aż wreszcie Jacek Strzelczyk ostatnią frazą na saksofonie zakończył drugi koncert Alone z cyklu "Alone in Circle".

Po wyjściu z Wytwórni poczułem się muzycznie zaspokojony. Alone swoim profesjonalnym i innowatorskim podejściem do grania na żywo sprawia, że słuchacz z niecierpliwością czeka na kolejne występy, w które łódzki zespół zapewne tchnie jeszcze więcej świeżości i niespodzianek. Zastanawiające jest również, jak będzie wyglądać finalna wersja nowego albumu Alone, który możliwe, że zostanie wydany w przyszłym roku. Prawdopodobnie zespół zaskoczy nas podobnie, jak czyni to na koncertach. I choć bilety w klubie Wytwórnia we wrześniu oraz październiku nie wyprzedały się całkowicie, ci, którzy przybyli, otrzymali porządną dawkę muzyki odkrywczej, spontanicznej i z polotem, którego nie często można zasmakować na polskiej scenie artystycznej.