Jako support zagrał Project X. Całkiem ciekawie grają. Mocniejsze brzmienie pobudziło ludzi do zabawy, która tak naprawdę miała się dopiero zacząć. Kiedy usłyszałam pierwsze dźwięki Fantasmagorii wciąż nie mogłam uwierzyć, że znalazłam sie na tym koncercie... Publiczność znająca słowa zaczęła śpiewać razem z Pawłem Grzegorczykiem (Drakulą), a to był dopiero początek. Drugim utworem był cover zespołu Bad religion Big bang z płyty Live przy którym ludzie zaczęli dosłownie szaleć. Przed trzecim numerem (Mirror of war) Drak w imieniu gitarzysty Pita (Piotrka Kędzierzawskiego) i całego zespołu wygłosił przesłanie tej trasy przeciwko wojnie z Irakiem. Nie ukrywam, że podczas tej piosenki nie wiedziałam co się dzieje na sali. Ludzie wpadli w swego rodzaju trans. Później swoje 5 minut (no może trochę mniej ;-)) miał skrzypek Jelonek (Michał Jelonek). I zaczęły wybrzmiewać dźwięki z dobrze mi już znanej nowej płyty MedeiS. Po kolei Why?, Greed i utwór o zawodowym mordercy, czyli So.... W jednym z moich ulubionych utworów (Nikt) debiut wokalny zaliczył Picik co wprawiło mnie w niemałezdziwienie. Co prawda prawie zawsze robił za chórek, ale wykonanie solo było czymś nowym i miłym dla ucha. W następnym(genialnym według mnie) kawałku Siedem słychać było prawdziwy strzał. Nie przypuszczałam, że na koncercie będzie wersja z owym wystrzałem. Przedostatnim utworem z nowej płyty był Grabaszszsz.... Jednak kiedy Hunter zaczynał grać Freedom publiczność od razu rozpoczęła śpiew. Trochę się pośpieszyli i ten sam fragment usłyszałam dwa razy. W tym utowrze Paweł prawie wogóle nie musiał śpiewać. Fani robili to za niego.

Kolejny był Blindman (już nie wiedziałam gdzie mam swoje nogi i szyję :))) ). Po tym utworze za mikrofonem zasiadł perkusista, czyli Brooz (Grzesiek Sławiński). Zaśpiewał cover AC/DC Highway to hell. Następnie byli Screamin' whispers oraz Misery, w którym to utworze nastąpiła mała wpadka z pomyleniem muzyki (dzielnie z tego wybrnęli, ale Drak i tak śmiał się z kolegów..oj nieładnie Pawełku, nieładnie..hihi). Jako ostatni z oficjalnej wersji koncertu zabrzmiał Fallen z podziękowaniem dla wszystkich spoza Olsztyna, którzy przyjechali. Ale nie mogło przecież zabraknąć najlepszych utworów z poprzednich dwóch płyt, czyli Żniwiarzy umysłów oraz Kiedy umieram (przy tym utworze straciłam głos, na szczęście na krótko). To było niezwykłe usłyszeć swój ukochany utwór w wersji live.

Oczywiście nie mogło się skończyć na dwóch bisach i Hunterek zagrał jeszcze jeden cover tym razem Metallici - Enter sandmam oraz tytułowy utwór z pierwszej płyty Reqiuem. Niestety jak dla mnie zabrakło jednego kawałka z MedeiS, a mianowicie Loży szyderców.

To niesamowite zobaczyć ile energii wkładają w koncert Łowcy. Dla takich chwil warto żyć. W pewnym momencie zapomniałam jak się chodzi, a ból w karku czułam aż do niedzieli (warto było za te dwie godziny wspaniałej zabawy cierpieć przez kolejne trzy dni :))) ). Ludzie też nie zawiedli i bawili się świetnie. Było trochę za mało publiczności według mnie. Jednak biorąc pod uwagę fakt promocji koncertu przez klub i tak było dużo. Ale jak mówi Paweł: Nie liczy się ilość a jakość. Aczkolwiek na pewno byli by szczęśliwsi gdyby więcej ludzi się pojawiło. Klub zawalił sprawę. Plakaty pojawiły się we wtorek rano, a bilety w poniedziałek. Część plakatów rozwieszali fani zespołu na własną rekę już w sobotę. Uważam, że Come in nie zrobił takiej promocji jaka powinna być. W jednym utworze (już nie pamiętam w którym) Drakowi pękła struna. Oddał gitarę i dopóki nie dostał drugiej grał w powietrzu. To był niezwykły widok. Koncert zostanie na długo w mojej pamęci. Nie tylko ze względu na muzykę, ale również dlatego, że tuż po nim członkowie zespołu z miłą chęcią rozmawiali z fanami, dawali autografy, robili z nimi zdjęcia. To naprawdę niezwykłe i ciepłe podejście do fanów jest niewątpliwie dużą zaletą Huntera.

Oby mieli ich jak najwięcej...